Bazı türleri denizlerden akarsulara girmeleriyle dikkat çeker. Ayrıca bir köpekbalığı türünün orta Amerika, da nikaraua gölü, nün tatlı sularında yaşadığı bilinmektedir. Köpekbalıklarının öne doğru uzamış sivri bir burnun altında keskin dişlerle donanmış hilal biçiminde bir ağzı vardır. Öndeki dişler aşındıkça ya da koptuğunda diş sıraları öne doğru ilerler ve arkada yeni bir diş sırası gelişir. Gövdelerinin sert ve pürtüklü diş yapısında pullar örter. Gövdelerinin yanlarında beş-yedi çift solungaç yarığı vardır. Köpekbalıkları birçok bakımda üçyüz milyon yıldan daha önce yaşamış atalarına benzer.

Plankton canlılardan balıklara, foklara ve balinalara kadar yenebilecek her şey köpekbalıklarının besinleri arasındadır. Yakalanan köpekbalıklarının midelerinde kaplumbağalar, yunuslar, deniz kuşları, balıklar, yengeçler, kalamarlar, yumuşaklaçar ve öbür köpekbalıkları bulunmuştur. Bazıları ölmüş deniz hayvanları ya da deniz taşıtlarının bıraktıkları artıklarla beslenen leş ve çöp yiyicilerdir. Köpekbalıklarında yumurtalar dişinin içinde döllenir. Erkeklerin karın yüzgeçlerinden gelişmiş olan çiftleşme organları dişiyle aktarılmasına yarayacak biçimde olukludur. Türlerin çoğunda yumurtalar dişinin içinde açılır ve yavrular canlı doğar. Öbürleri yumurta sarısı bakımından zengin iri yumurtalarını bir kılıfla sarılı suya bırakır. Yaşayan en iri balık türü olan balina köpekbalığı on sekiz metre uzunluğa ve tonlarca ağırlığa ulaşmasına karşın oldukça zararsızdır. Yalnız karides ve benzeri küçük hayvanlarla beslenir.

Akarsuda sazan balığını avlamanın çeÅŸitli yöntemleri vardır,bunlar arasında en çok tercih edilen küspe ile sazan avıdır.Tabi küspede de bazı özelliklerin olması gerekiyor. Mesela küspenin yaÄŸlı ve yumuÅŸak olması ÅŸart neden diye sorarsanız akarsuda küspenin erimesi önemlidir ve yaÄŸlı küspede kokunun çok çabuk bir ÅŸekilde yayılmasını saÄŸlar.Birde küspe ile sazan avını genellikle haziran ayının bitiminde ve temmuz ayının baÅŸlarında yaparsak daha verim almış oluruz. Read the rest of this entry »

öbür hayvanları avlayarak beslenen yırtıcı kuşlardır.Uzun ve sivri uçlu kanatları,uçak gövdesi gibi aerodinamik biçimli,kaslı gövdeleriyle havayı yararak çok hızlı uçarlar.Keskin gözleri ve güçlü pençeleri de avlarını kolayca bulup yakalamalarına yardımcı olur.Kısaca yırtıcı kuşların çoğu gibi son derece hızlı ve çevik avcılardır,bu nedenle türlerin birçoğu av için eğitilmiş ve yüzyıllarca dünyanın birçok ülkesinde bu kuşlar avcıların en büyük yardımcısı olmuştur.
DoÄŸanların altmış kadar türü vardır. Ama bütün türler doÄŸan adıyla bilinmez.ÖrneÄŸin kerkenez,sungur ve karakara olarak adlandırılan kuÅŸlarda birer doÄŸan türüdür.Bunlardan cüce doÄŸanların uzunluÄŸu ancak onbeÅŸ cm yi bulurken ak sungurların uzunluÄŸu 60 cm ye ağırlıkları 1,8 kilograma ulaÅŸabilir.DoÄŸanlar yuvalarını genellikle sarp kayalıkların ve dik uçurumların kenarına yapar ve ayaklarıyla kazdığı sığ bir çukurdan oluÅŸan bu yuvanın içini otlarla döşemeye bile özen göstermez.DiÅŸi kuÅŸ yuvaya genellikle dört tane çikolata renginde yumurta bırakır.Bir ay içinde yumurtadan çıkan yavruları ana babaları bütün saldırganlara karşı canla baÅŸla korurlar.Yavrular uçacak duruma gelinceye kadar,erkek kuÅŸ yakaladığı hemen hepsini diÅŸisine ve yavrularına taşır.Pençesindeki avla birlikte yuvaya yaklaÅŸtığında seslenerek haber verir,diÅŸi kuÅŸta hemen havalanıp yuvanın üstünde uçarak erkeÄŸin bıraktığı avı havada yakalar.BaÅŸlıca avları kuÅŸlar ve fare,sıçan gibi küçük memelilerdir. Read the rest of this entry »