Sahra Çölü’nün kavurucu kumlarında ya da Orta Asya’nın kayalık yaylalarında hiçbir hayvan deve kadar rahat yol alamaz.Çünkü vücudunda yeterince su ve besin depoladığından,öbür yük hayvanlarının açlık ve susuzluktan ölebileceği bu güç koşullara günlerce dayanabilir.
Devenin,çöl koşullarına uygun bir hayvan olmasını sağlayan başka özellikleride vardır.Örneğin dudakları kalın ve kaba kıllarla kaplı olduğundan dikenli çöl bitkilerini rahatça yiyebilir.Gür kaşları,uzun kirpikleri ve kulak deliklerini örten sık kıllar da gözlerine ,kulaklarına kum dolmasını engeller.Yumuşak ayak tabanları bir yastık gibi yayılarak gövdesinin gevşek kumlara gömülmesini önler;dizkapaklarındaki nasırlarmış doku da ağır yüküyle birlikte yere çöktüğü zaman dizlerini korur.
30-40 yıl kadar yaşayan deve en dayanıklı yük ve binek hayvanlarından biridir.Ayrıca hayvanın etinden,derisinden sütünden yararlanılır;tüylerinden deve tüyü giysiler yapılır;dışkısı da kurutularak yakıt olarak kullanılır.
Günümüzde gerçek anlamda yabani yaşayan tek hörgüçlü deve yoktur

Koyunla yakından akraba evcil bir hayvandır. Et, süt, kıl ve derisinden faydalanılır. Geviş getirenlerden olan keçinin yabani çeşitleri de vardır. Yaban keçileri Alplerde, Toroslar da, Kafkasya, İran ve Orta Asya dağlarında yaşar. Keçiler, koyun kadar iri olmaz. Ergin keçiler ortalama kırk beş, elli kg ağırlığındadır. Düz, ya da kıvrımlı boynuzları geriye doğru eğiktir. Kuyrukları, koyun kuyruğundan kısadır ve dik durur. Erkek keçilerden çoğunun çenesinde sakal bulunur. Bazı dişi keçilerinde sakalı vardır. Keçi dayanıklı hayvandır. At, sığır ve koyunların dayanacağı şartlar altında hayatını sürdürebilir. Yavru keçiler annelerinin karnında yirmi bir yirmi üç hafta kaldıktan sonra doğar. Bir defada bir, ikiz ya da üçüz doğum olabilir, nadiren beşiz doğuma rastlanır. Yavrular, kıllı ve gözleri açık doğar. Yavru keçilere oğlak denir, doğumdan dört saat sonra koşup oynayabilirler. Üç, altı haftalık olana kadar anne sütü emerler. Keçilerin ömrü on dört yıl kadardır. Erkek keçilere teke denir. Tekelerin kendine has fena bir kokusu vardır. Keçiler çok sarp yerlere tırmanabilirler, ağaç kabuğu, körpe fidanları yiyerek belenirler. Ormanlık bölgelerdeki keçilerin ağaçlara zararı büyüktür. Eti de makbul olmadığından keçiler daha çok zararlı sayılır. Bu yüzden birçok memleketlerde keçi yetiştirilmesine önem verilmez. Örneğin A.B.D. de ancak dört milyon kadar keçi vardır. Dünyanın en çok keçi besleyen memleketi Hindistan dır. Bu ülkede altmış sekiz milyon keçi beslenmektedir. Hindistan dan sonra en çok keçi yetiştiren memleketi Çin dir. Memleketimizde yaşayan on dokuz milyon keçinin ormanlarımıza büyük zararı dokunmaktadır.

 

 

Evcil keçilerin avantajı Güney Batı Asya dır.bugün Afrika, Avrupa, Asya ve Amerika nın bir çok yerinde yetişir. Keçi sütü lezzetli ve besleyicidir. Üstelik inek sütünden daha kolay sindirilir. Yağ ve protein bakımından da inek sütünden zengin olan keçi sütü verimlilere, mide ve barsak rahatsızlığı çekenlere verilir. Küçük çocuklara da faydalıdır. Keçi derisi, dericilikte beğenilerek kullanılan bir deri cinsidir. Fas ta yetişen bir çeşit keçinin derisinden yapılan maroken değerli bir deri çeşididir. Dünyanın bazı yerlerinde yük taşıma da kullanılan keçiler, bazen de küçük çocuk arabalarına koşulur. Başlıca keçi çeşitleri, Afrika, Ankara ve Keşmir keçileridir. Ankara Keçisi: Sık, beyaz, ipek gibi ince dalgalı tüyleriyle tanınmıştır. Vatanı Ankara bölgesi olan Ankara keçisinin tiftik diye adlandırılan tüylerinden faydalanılır. Bu bakımdan tiftik keçisi de diye anılan hayvan bugün A.B.D. ve Güney Afrika birliğinde de yetiştirilmektedir. Tiftikten, eldiven, çorap, kumaş vs. yapılır. Tiftik keçisinin kulakları sarkıktır. Afrika Keçisi: Yapağısı ve boynuzları kısa, kulakları sarkıktır. Bol süt vermesiyle tanınmıştır, Kuzey Afrika, Habeşistan ve Matlada bulunur. Uzun kulaklıdır ve keçilerin en irilerindendir. Keşmir Keçisi: Kulakları sarkıktır. Boynuzları uzun ve arkaya doğru kıvrıktır. Ayva tüyleri kısa, son derece ince yumuşaktır. Kışın postu düz ve uzun tüyleri kaplanır. Bunlardan kumaş vb. yaparlar. Vatanı Tibet olan bu keçi daha çok Hindistan da yetişir. Çok tanınan Keşmir şalları bu hayvanın tüyünden yapılır. Bu keçinin en ince tüylerinden yapılan kumaşa kaşmir denir.